داریوش نامه

شیراز از دیرباز پرورش‌دهنده‌ی شاعران بسیار ی بوده؛ شاعرانی که آوازه‌ی جهانی دارند و آن‌هایی که زیاد سر و صدایی نداشته اند. این‌بار می‌خوام شاعری رو از دیار خودم بهتون معرفی کنم:

«قاسم مرام»

ایشون رو مدت‌هاست می‌شناسم، اصلا عرض کنم خدمتتون که ایشون پسردایی بنده هستند. اشعارش رو گاه‌گاهی می‌شنیدم و انصافا لذت می‌بردم. مثل بقیه کتاب شعری  چاپ نکرده ولی در بین شاعران شیراز و استان فارس شناخته شده است. یکی از اعضای فعال انجمن ادبی حافظ در شیرازکه در اکثر مناسبت‌ها، مسابقات و شب شعرهای استانی حضور فعال داره.

متولد ۱۳۴۴ و بزرگ شده‌ی شیرازه، مدرک کارشناسی مدیریت صنعتی داره و البته باوجود مشغله‌ی فراوان و افکار درگیر، درفکر ادامه‌ی تحصیل در مقاطع بالاتر هست.

چند روزی می‌شه که وبلاگی راه‌انداخته به نام “تلاطم آبی”‌و داره اشعارش رو یواش یواش توش درج می‌کنه. می‌خواستم گزیده‌ای از اشعارش رو اینجا بازنویسی کنم ولی بهتر دیدم دعوتتون کنم اگه اهل شعر و شاعری هستید و یا حتی نیستید، سری به وبلاگش بزنید، خوندن نوشته‌هاش خیلی وقت نمی‌گیره ولی زیبایی اشعارش رو درک خواهید کرد.

یاحق …

از سال ۱۳۷۶ که با مدرک لیسانس سخت‌افزار، استخدام شرکت مخابرات شدم، برای اداره‌ی رایانه حکم گرفتم و مشغول به کار شدم. حالا که بالاخره دارم به اداره‌ی دیگه‌ای منتقل می‌شم، به فکر افتادم یه تعریف از اون‌ جایی که حدود ۱۲ سال توش بودم براتون داشته باشم. از محیطش، کارهاش، کارهام  و همکارام…

اول از همه: ‌خودم

وقتی استخدام شدم، هنوز سیستم‌های رایانه‌ای ما بصورت VM بود. یعنی PC نداشتیم. رایانه‌های بزرگ (Main Frame)  بود که پردازنده و دیسک سخت و کنترلرهاش توی یه سایت مخصوص، در اداره‌ی ما مستقر شده بود. کاربرها پشت یه ترمینال (مانیتور و صفحه کلید مرتبط به سیستم مرکزی)  می‌نشستند و کارهاشون رو انجام می‌دادند. هم‌کاران شهرستانی هم روزهای بخصوصی از ماه مأموریت می‌گرفتند و در اداره‌ی ما اطلاعات خودشون رو وارد و پردازش می‌کردند. واحدهای مختلفی به این طریق کار می‌کردند‌: حقوق و دستمزد و شارزینگ و بیلینگ و مالی.

من که اومدم زمزمه‌های تغییر از Main به PC شدت گرفته بود. نگه‌داری Main بسیار هزینه‌بر بود و توسعه‌ی اون بسیار مشکل. اداره‌ی دیگه‌ای هم بود که با رایانه‌هایی تحت عنوان لاله کار می‌کرد. تصمیم انتقال به PC قطعی شده بود و کار ما بسیار مشکل. مواقعی می‌شد که روزانه بیشتر از ۱۲ ساعت توی اداره بودم و کار می کردم. راستش نیروی کمکی کم داشتیم و فشار زیادی روی ما بود. به‌دلیل نبود نیروهای کمکی کافی، برنامه‌نویسی برای تبدیل و انتقال اطلاعات نیز برگردن خودم بود.

ادامه مطلب …

بالاخره بعد از سالها انتظار، خط راه آهن شیراز اصفهان افتتاح شد و اولین حرکت قطار در ساعت ۱۰:۲۰ روز چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۸۸ با انتقال خانواده محترم شهدا انجام شد. گفته شده برخی از قسمتهای ریل گذاری در این مسیر خارج از استانداردها ساخته شده …

بار سنگین حمل و نقل که عمده اون بردوش جاده و اتوبوس و راه خطرناک بود، به نظر می رسه داره بهتر می شه و امور باربری و مسافرتها  با خیالی آسوده تر و آسایش و امنیت بیشتر انجام خواهد شد.  ولی نکته ای که در ابتدا خیلی ها روش انگشت گذاشتند، عدم ایمینی ریل ها در برخی نقاط هست که دلیل اون رو می تونیم در عجله و سرعت در راه اندازی قطار بدونیم.

ادامه مطلب …

اگه یادتون باشه چند مدت پیش (اول اردیبهشت) یه پست نوشتم تحت عنوان روز بزرگداشت سعدی. و حالا هم که ۱۵ اردیبهشته، روز شیرازه. اردبیهشت، واقعا  ماهیه که شیراز توش بهشت می شه، ماهی که تمام گلها و گیاهان بهاری شکوفا می شن و شیراز رو زیبا می کنن. در این ماه هوا بسیار لطیفه، آفتاب بسار مهربونه، گلها و گیاهان رنگارنگ تموم شهر رو پوشوندن و واقعا شیراز رو دیدنی می کنن.

نمایی زیبا از سعدیه

ادامه مطلب …

اول اردیبشهت، مصادف است با بزرگداشت شاعر پرآوازه ایران، سعدی علیه الرحمه. به همین بهانه، این پست رو به معرفی شاعر و سخن‌سرای نامی کشورمون اختصاص می‌دم.

ابو محـمد مشرف الدین (شرف الدین) مصلح بن عـبدالله بن شرف الدین شیرازی، مـلـقب به ملـک الکـلام و افصح المتکـلمین و استاد سخن بی شک یکی از بزرگـترین شاعـران ایران است کـه بـعـد از فردوسی آسمان ادب فارسی را به نور خـیره کنندهً خـود روشن ساخـت. این روشنی با چـنان نیرویی هـمراه بود که هـنوز پـس از گـشت هـفت قـرن تمام از تاثـیر آن کـاسته نشده و این اثـر پارسی هـنوز پابرجـا و استوار است. از احـوال شاعـر در ابتدای زندگـیش اطـلاعی در دست نـیست، اما آنچـه مسلم است، دانش وسیعـی اندوخـته بود. در حدود سال ۶۰۶ هـجـری در شهـر شیراز در خـاندانی کـه هـمه از عالمان دین بودند، چـشم به جـهان گـشود. مقـدمات عـلوم ادبی و شرعـی را در شیراز آموخت و سپس در حدود سال ۶۲۰ برای اتمام تحـصیلات به بغـداد رفت و در مدرسه نظامیه آن شهـر به تحـصیل پـرداخت.

ادامه مطلب …