چیزی ندارم بگم جز ترانه ای که خییییییلی وقته وصف حال منه …
————-
پ.ن ۱ – یه نفر که خیلی عزیزه بعد از خوندن این پست بهم تلفنی گفت: «چرا گله داری؟ آدما وقتی می خوان به یه چیزی برسن، هزاران آرزو و نذر و نیاز می کنن ولی بعد از اینکه به آرزوشون رسیدن شروع می کنن به گله و شکایت.» متوجه شدم اشتباهی خونده (یا من بد نوشتم) بنابراین اون کلمه ی «خیلی» رو طوری تصحیح کردم که می بینید. یعنی یه عمره که اینجوره …
ارسال کنید به :
با خبر شدیم امروز، سیام شهریورماه ۱۳۸۸ استاد پرویز مشکاتیان، استاد و آهنگساز برجسته سنتور بدلیل نارسایی قلبی و در سن ۵۴ سالگی در منزل دار فانی را وداع گفت.
پرویز مشکاتیان در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ در نیشابور به دنیا آمد و کار هنری خود را در شش سالگی با پدرش، مرحوم حسن مشکاتیان که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سهتار بود، آغاز کرد. وی با ادامه آموختن موسیقی در طول تحصیل، در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد.
ارسال کنید به :
عید مبعث پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد مصطفی(ص) مبارک باد
سالروز تجلى انوار الهى، نزول والاترین نعمت پروردگار بر بشریت، طلوع خورشید درخشان خاتمیت بر آسمان نبوت، بعثت اشرف موجودات، خاتم انبیاء حضرت محمد مصطفى(صلى الله علیه وآله و سلم) بر همه یگانه پرستان جهان، بویژه مسلمانان مبارک باد.
سـتـاره ای بـدرخـشید و مـاه مجـلس شــد دل رمیــده مـا را انیس و مونس شـد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت بغمزه مسـأله آمـوز صـد مـدرس شـد
سالروز تجلى انوار الهى، نزول والاترین نعمت پروردگار بر بشریت، طلوع خورشید درخشان خاتمیت بر آسمان نبوت، بعثت اشرف موجودات، خاتم انبیاء حضرت محمد مصطفى(صلى الله علیه وآله) بر همه یگانه پرستان، مخصوصاً مسلمانان مبارک باد.
ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد
دل رمیده ما را انیس و مونس شد
نگار
سالروز تجلى انوار الهى، نزول والاترین نعمت پروردگار بر بشریت، طلوع خورشید درخشان خاتمیت بر آسمان نبوت، بعثت اشرف موجودات، خاتم انبیاء حضرت محمد مصطفى(صلى الله علیه وآله) بر همه یگانه پرستان، مخصوصاً مسلمانان مبارک باد.
ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد
دل رمیده ما را انیس و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد
من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد
در پایان، بی مناسبت ندیدم که ترانه خاطره انگیز والاپیامدار (وحدت) با صدای گرم مرحوم فرهاد و شعری از مرحوم سیاوش کسرایی را تقدیم دوستان کنم.
والاپیامدار محمد !
گفتی که یک دیار ،
هرگز به ظلم و جور نمی ماند ،
برپا و استوار !
آنگاه تمثیل وار ،
کشیدی عبای وحدت ،
بر سر پاکان روزگار .
***
در تنگ پر تبرک آن نازنین عبا ،
دیرینه ، ای محمد !
جا هست بیش و کم آزاده را ،
که تیغ کشیده است ،
بر ستم !؟
ارسال کنید به :
دیدگاههای تازه