داریوش نامه

کمتر از یه روز به سال نو، ۱۳۸۹ خورشیدی باقی نمونده، چند روز دیگه نوروز می‌شه،  بهار میاد و همه‌چیز رو تازه می‌کنه، سال رو، ماه رو، روزها رو، هوا رو، طبیعت رو، ولی پیام اصلی بهار عشق و دوستیه. دوستی‌هایی که کهنه‌تر می‌شن و به تموم تازگی‌های بهار می‌ارزن…  دوستان!  تازگی بهار و کهنگی دوستی‌ها مبارک!

لحظه‌ی مبارک نو شدن، لحظه‌ی تحویل لحظه‌ی نو!

لحظه متبرکی که خداوند٬

با بخشندگی، لحظه‌ی پیشین را از ما تحویل گرفته٬

و با مهربانی لحظه پسین را به ما تحویل می‌دهد.

لحظه‌ای برای:

«به نام خدا

به یاد خدا

و برای خدا بودن!»

لحظه‌ای برای عشق ولحظه‌ای  برای حال، به بهترین حال!

« یا مقلب القلوب و الابصار !

یا مدبر الیل و النهار!

یا محول الحول و الاحوال!

حول حالنا الی احسن الحال!»

سال نو ، از آغوش مطهر خداوند فرا می‌رسد

وقلب من نیایش می کند:

خدایا! مرا متبرک کن

تا هر روز که در راه رسیدن به «تو» گام بر می‌دارم…

بهار بهترین بهانه برای آغاز، وآغاز بهترین بهانه برای زیستن است. دوست ندارم مثل همه از خدا بخوام که توی زندگی هیچ غمی نباشه، چرا که شادیها در کنار غمهاست که معنا پیدا می‌کنه و زیبا می‌شه. تنها از خدا می‌خوام قدرتِ درکِ حضورش رو توی لحظه‌های زندگی به همه ی مخلوقاتش عطا کنه، که اون وقته که هیچ مشکلی توان شکستن ما رو نداره. سال نو با دیدِ نو به زندگی و فرصتی دوباره برای بهتر زیستن بر شما و خانواده تان خجسته باد.

نوروز ۱۳۸۹ بر تمامی دوستان مبارک باد.

از سال ۱۳۷۶ که با مدرک لیسانس سخت‌افزار، استخدام شرکت مخابرات شدم، برای اداره‌ی رایانه حکم گرفتم و مشغول به کار شدم. حالا که بالاخره دارم به اداره‌ی دیگه‌ای منتقل می‌شم، به فکر افتادم یه تعریف از اون‌ جایی که حدود ۱۲ سال توش بودم براتون داشته باشم. از محیطش، کارهاش، کارهام  و همکارام…

اول از همه: ‌خودم

وقتی استخدام شدم، هنوز سیستم‌های رایانه‌ای ما بصورت VM بود. یعنی PC نداشتیم. رایانه‌های بزرگ (Main Frame)  بود که پردازنده و دیسک سخت و کنترلرهاش توی یه سایت مخصوص، در اداره‌ی ما مستقر شده بود. کاربرها پشت یه ترمینال (مانیتور و صفحه کلید مرتبط به سیستم مرکزی)  می‌نشستند و کارهاشون رو انجام می‌دادند. هم‌کاران شهرستانی هم روزهای بخصوصی از ماه مأموریت می‌گرفتند و در اداره‌ی ما اطلاعات خودشون رو وارد و پردازش می‌کردند. واحدهای مختلفی به این طریق کار می‌کردند‌: حقوق و دستمزد و شارزینگ و بیلینگ و مالی.

من که اومدم زمزمه‌های تغییر از Main به PC شدت گرفته بود. نگه‌داری Main بسیار هزینه‌بر بود و توسعه‌ی اون بسیار مشکل. اداره‌ی دیگه‌ای هم بود که با رایانه‌هایی تحت عنوان لاله کار می‌کرد. تصمیم انتقال به PC قطعی شده بود و کار ما بسیار مشکل. مواقعی می‌شد که روزانه بیشتر از ۱۲ ساعت توی اداره بودم و کار می کردم. راستش نیروی کمکی کم داشتیم و فشار زیادی روی ما بود. به‌دلیل نبود نیروهای کمکی کافی، برنامه‌نویسی برای تبدیل و انتقال اطلاعات نیز برگردن خودم بود.

ادامه مطلب …

یکی از دغدغه‌های همیشگی من این بوده که در نوشته‌هابی،  زبان فارسی را بی‌ارزش نکنم. همیشه تلاش داشتم که در «داریوش‌نامه» اگر واژه‌ای بیگانه یا عربی در زبان فارسی برابری داشت، از آن بهره ببرم. کار سختی  است ولی غرورآفرین است. هرچند شاید کار کاملی انجام نمی‌دهم ولی به‌اندازه‌ی توانایی خودم تلاش دارم و همیشه نیز درحال کاوش در این موردم. پیشنهادهای دوستان را هم به گوش جان خواهم شنید.

با توجه به اینکه زبان پارسی با تازی بسیار درهم‌آمیخته شده، جداسازی واِژه‌های تازی(عربی) از زبان پارسی، شاید ناممکن باشد ولی چنانچه در زبان مادری خود، واژه‌های برابرِ تازی داشته‌باشیم و بهره‌برداری نکنیم، ستمی است که بر این زیان بیچاره رواداشته‌ایم. ازسوی دیگر، واژه‌های بیگانه‌‌ی دیگری نیز وجود دارند که دلسوزان برای آن‌ها نیز برابر پیدا کرده‌اند و چه بهتر که ما هم به‌کار ببریم.

در این نوشته، پیشنهادهایی دارم که همه‌ی آن‌ها از خودم نیست ولی مناسب دیدم به دوستان هم سفارش کنم. در جدولی که خواهید دید، تاجایی که امکان داشته، از واژه‌های تازی استفاده نکرده‌ام ولی گاهی هم مجبور شده‌ام یک واژه‌ی بیگانه را به تازی ترجمه کنم. امیدوارم این نوشته باعث شود دوستان پارسی نویس را تشویق به استفاده کند. سیاهه‌ی زیر را به ترتیب الفبایی درنیاوردم فکر کنم با شمار کمی که دارد، نیاز نداشته باشد، وانگهی واژگان نزدیک به هم را نیز در کنار هم آورده‌ام.

ادامه مطلب …

یه نوشته‌ی کوتاه و مفید دارم:

اگه از مرورگر اپرا استفاده کنید و خاصیت توربوی اون رو فعال کنید، هم وبگردی شما سریع‌تر می‌شه هم اینکه می تونید “آزادانه” وبگردی کنید. برای این کار پایین مرورگر یه آیکون سرعت سنج می بینید، روش کلیک کنید تا “توربو” فعال بشه.

همین.

گاهی اونقدر دلم  از دنیا و آدم‌هاش می‌گیره که حال و حوصله هیچ کاری ندارم و ‌دلم نمی‌خواد کسی رو ببینم. توی این مواقع، جایی دارم که بهش پناه  می‌برم، این‌جا هیچ‌کس مزاحم من نیست، افکارم رو رها می‌کنم و فکر می‌کنم، فکر می‌کنم و فکر می‌کنم. توی این غار تنهایی، فقط یکی هست که می‌تونم باهاش راحت حرف بزنم. شنونده‌ی خوبیه، آشنای همه‌ی اونهاییه که تنها هستن…

این ترانه رو از رضا صادقی گوش بدین. رو موبایلم بود، اتفاقی و دوباره گوش دادم، انگار داشت از زبون من می‌گفت:

دریافت پرونده فوق

متن این ترانه رو در ادامه بخونید :

ادامه مطلب …