داریوش نامه

تجارت ماهی قرمز مدت هاست که در دوره زمانی ۱۵ اسفند تا ۱۵ فروردین شکل می‌گیرد تجارتی که محصول آن هیچ ریشه ای در تاریخ باستانی عید نوروز ایرانی ندارد .

۸۰ سال پیش به همراه ورودچای به ایران ماهی قرمز نیز که سمبل عید چینی هاست به سفره های هفت سین مراسم عید نوروز ما وارد شد غافل از اینکه در عید چینی، ماهی قرمز را رها می‌کنند تا زندگی جریان یابد و ما ماهی قرمز را اسیر تنگ بلورین می‌کنیم تا همزمان با رشد سبزه های سفره هایمان و باروری زمین هر روز او را به مرگ نزدیک و نزدیک تر کنیم .

ادامه مطلب …

شیراز از دیرباز پرورش‌دهنده‌ی شاعران بسیار ی بوده؛ شاعرانی که آوازه‌ی جهانی دارند و آن‌هایی که زیاد سر و صدایی نداشته اند. این‌بار می‌خوام شاعری رو از دیار خودم بهتون معرفی کنم:

«قاسم مرام»

ایشون رو مدت‌هاست می‌شناسم، اصلا عرض کنم خدمتتون که ایشون پسردایی بنده هستند. اشعارش رو گاه‌گاهی می‌شنیدم و انصافا لذت می‌بردم. مثل بقیه کتاب شعری  چاپ نکرده ولی در بین شاعران شیراز و استان فارس شناخته شده است. یکی از اعضای فعال انجمن ادبی حافظ در شیرازکه در اکثر مناسبت‌ها، مسابقات و شب شعرهای استانی حضور فعال داره.

متولد ۱۳۴۴ و بزرگ شده‌ی شیرازه، مدرک کارشناسی مدیریت صنعتی داره و البته باوجود مشغله‌ی فراوان و افکار درگیر، درفکر ادامه‌ی تحصیل در مقاطع بالاتر هست.

چند روزی می‌شه که وبلاگی راه‌انداخته به نام “تلاطم آبی”‌و داره اشعارش رو یواش یواش توش درج می‌کنه. می‌خواستم گزیده‌ای از اشعارش رو اینجا بازنویسی کنم ولی بهتر دیدم دعوتتون کنم اگه اهل شعر و شاعری هستید و یا حتی نیستید، سری به وبلاگش بزنید، خوندن نوشته‌هاش خیلی وقت نمی‌گیره ولی زیبایی اشعارش رو درک خواهید کرد.

یاحق …

از سال ۱۳۷۶ که با مدرک لیسانس سخت‌افزار، استخدام شرکت مخابرات شدم، برای اداره‌ی رایانه حکم گرفتم و مشغول به کار شدم. حالا که بالاخره دارم به اداره‌ی دیگه‌ای منتقل می‌شم، به فکر افتادم یه تعریف از اون‌ جایی که حدود ۱۲ سال توش بودم براتون داشته باشم. از محیطش، کارهاش، کارهام  و همکارام…

اول از همه: ‌خودم

وقتی استخدام شدم، هنوز سیستم‌های رایانه‌ای ما بصورت VM بود. یعنی PC نداشتیم. رایانه‌های بزرگ (Main Frame)  بود که پردازنده و دیسک سخت و کنترلرهاش توی یه سایت مخصوص، در اداره‌ی ما مستقر شده بود. کاربرها پشت یه ترمینال (مانیتور و صفحه کلید مرتبط به سیستم مرکزی)  می‌نشستند و کارهاشون رو انجام می‌دادند. هم‌کاران شهرستانی هم روزهای بخصوصی از ماه مأموریت می‌گرفتند و در اداره‌ی ما اطلاعات خودشون رو وارد و پردازش می‌کردند. واحدهای مختلفی به این طریق کار می‌کردند‌: حقوق و دستمزد و شارزینگ و بیلینگ و مالی.

من که اومدم زمزمه‌های تغییر از Main به PC شدت گرفته بود. نگه‌داری Main بسیار هزینه‌بر بود و توسعه‌ی اون بسیار مشکل. اداره‌ی دیگه‌ای هم بود که با رایانه‌هایی تحت عنوان لاله کار می‌کرد. تصمیم انتقال به PC قطعی شده بود و کار ما بسیار مشکل. مواقعی می‌شد که روزانه بیشتر از ۱۲ ساعت توی اداره بودم و کار می کردم. راستش نیروی کمکی کم داشتیم و فشار زیادی روی ما بود. به‌دلیل نبود نیروهای کمکی کافی، برنامه‌نویسی برای تبدیل و انتقال اطلاعات نیز برگردن خودم بود.

ادامه مطلب …

یه ایران داریم و یه اینترنت. بزرگترامون فهمیدن هر ایرانی بیش‌تر از  ۱۲۸ کیلوبیت  بر ثانیه نیاز نداره(!). این جناب اینترنت شده یک منت بر سر هر ایرانی. از اون طرف اروپا و امریکا ما رو تحریم کردن و تا می‌فهمن ایرانی هستیم دسترسی به منابع‌شون رو رومون می‌بندن؛  از داخل هم، تا تقّی به توقّی می‌خوره، سریع میان شیر اینترنت رو می‌بندن… بیچاره کاربر ایرانی اینترنت. توی این وانفسای بی-اینترنتی، نوشته‌ی طنزی رو از وبسایت دوستان انتخاب کردم که امیدوارم لبخندی، هرچند کوچک و برای یک لحظه، روی لبانتون جابذاره.

فرض کنید پشت کامیوترتون نشستید و مثلا می‌خواید مثل من یه پست جدید بنویسید، فایرفاکس رو باز می کنید، آدرسی رو تایپ می‌کنید و اینتر می‌زنید، صبر می‌کنید، بازم صبر می‌کنید، نخیر صفحه‌ای باز نمی‌شه. فکر می‌کنید فایرفاکس مشکل داره. اینترنت اکسپلورر، اپرا، سافاری، گوگل کروم و هرچی مرورگر دیگه می‌شناسید،  آزمایش می‌کنید. نخیر، باز نمی‌کنه. نیم ساعت می‌گذره. حسابی کلافه شدید… خب در این مواقع چی‌کار می‌کنید؟ من چندتا پیشنهاد دارم:

1. فیلم ببینید.
2. اتاقتون رو تمیز کنید.
3. مجموعه‌ی یک‌هزار عکسی رو که دارید اسم هاشون رو عوض کنید و مرتب کنید.
4. هارد کامپیوتر رو دیفرگ کنید.
5. مین روب بازی کنید.
6. ادامه مطلب …

ایرانیان قدیم شادی و نشاط را از موهبت های خدایی و غم و اندوه و تیره دلی را از پدیده های اهریمنی می پنداشتند. مراسم نوروز، جشن مهرگان، جشن سده، چهارشنبه سوری و شب یلدا و سنت های دیگر در واقع بیانگر این حقیقت است که ایرانیان پس از رهایی از بیدادگری و ستم به شکرانه بازیافتن آزادی، جشن برپا می ساختند و پیروزی نیکی بر بدی و روشنایی بر تاریکی و داد بر ستم را گرامی می داشتند.

شب یلدا نیز یکی از این موارد است. در دوران کهن، شب مظهر تاریکی و تباهی و وحشت بوده و اغلب سعی می کردند که شب هنگام با افروختن آتش و افزودن نور، خانه روشن باشد. تا پلیدی و تباهی در آن راه نیابد. شب یلدا طولانی ترین شب ها است. یعنی تسلط تاریکی بر زمین از تسلط نور خورشید و روشنایی می کاهد. و چون فردای این شب روشنایی بر ظلمت غالب و روز طولانی می شود، ایرانیان تولد دوباره خورشید را که مظهر روشنایی است جشن می گیرند.

ادامه مطلب …